Menu

Polderscross vanuit de lucht

Paul Herygers: 'Elke renner rijdt graag in Kruibeke'

Parcourskeurder Paul Herijgers is zeer te spreken over de omloop van de Polderscross / Brico Cross Kruibeke.

Tekst: Guy Vermeiren

Hij hoeft sowieso al nooit naar woorden te zoeken, Paul Herijgers. Maar de voormalige wereldkampioen – deeltijds aan de slag bij Belgian Cycling als parcourskeurder - gaat verbaal pas helemaal los als hij het over de omloop van de Polderscross heeft. “Een rondje zoals veldrijders er in de loop van het seizoen veel te weinig krijgen”, klinkt het. “Geen renner die niet graag afzakt naar Kruibeke, en met de wetenschap dat er straks een Belgisch kampioenschap op stapel staat zal de ‘goesting’ alleen maar groter worden.”

Het maakt voor Paul Herijgers in principe niet eens uit wie er straks aan de start van de Polderscross verschijnt. Volgens de Kempenaar wordt het sowieso volop oorlog onderweg, in alle categorieën. “Omdat er deze keer méér op het spel zal staan dan een ‘gewone’ dagzege”, laat de ‘sidekick’ van VRT-commentator Michel Wuyts weten. “Er is geen renner die de kans zal laten liggen zijn concurrenten een mentale tik te verkopen door te winnen op de omloop waarop in 2019 voor de kampioenentruien wordt gestreden. Geloof me vrij, zoiets zindert na in het hoofd van een sportman. Het mes gaat in Kruibeke bij iedereen tussen de tanden, daar ben ik absoluut zeker van.”
Paul Herijgers kreeg het parcours rond sporthal ‘De Dulpop’ voor het eerst onder ogen toen de organisatie bezig was met het op poten zetten van een B-cross. “Toen al werd me duidelijk dat ik niet met om het even wie kennismaakte”, klinkt het. “Zelden meegemaakt, een groep gemotiveerde mensen die op organisatorisch vlak vanuit het niets leek te komen en meteen een quasi perfect evenement neerpootte. Dus verwonderde het me niet dat de boel nadien meteen ‘ontplofte’. A-cross, internationale veldrit, Belgisch kampioenschap…: het gaat daar in Kruibeke in razende vaart vooruit. Terecht, want op dat organisatiecomité kan je bouwen.”
Een parcours voor een ‘gewone’ cross verschilt in wezen niet van de omloop waarop een Belgisch kampioenschap wordt afgewerkt. Voor Herijgers hoeft er straks dus niet aan het parcours in Kruibeke gesleuteld te worden. “Wat goed is, daar hoef je niet aan te raken. Weet je, in de Polderscross krijgen de renners te maken met een fenomeen dat ze in de loop van het seizoen al te vaak moeten missen: modder. Niks dan lof voor wijlen Erik De Vlaeminck. De man heeft ongelooflijk veel verdiensten gehad. Maar toen De Vlaeminck bondscoach was ging hij wat mij betreft iets te ver in het bannen van modderstroken. Veel organisatoren zijn hem daarin gevolgd. En daar krijgen we tot op de dag van vandaag nog steeds mee te maken. Terwijl de doorsnee-renner de neus echt niet ophaalt voor een zware passage, af en toe. Pas op, een ploeterpartij zoals het BK in Hamme-Zogge er destijds een was zal het nooit worden, hoor. Onder meer omdat het terrein in het verleden al keurig werd opgehoogd. En als het dan toch eens bakken water zou regenen laten de organisatoren desnoods duizend vrachtwagens met zand aanrukken om het allemaal berijdbaar te houden, daar twijfel ik geen moment aan.”
De Polderscross kampeert al een tijdje op een plekje in de eerste fase van het veldritseizoen. Het zal Herijgers benieuwen hoe de omloop er in 2019 zal uitzien als er begin januari wordt gekoerst. “Eindelijk nog eens een kampioenschap op ‘sappige grond’. Ik kijk er nu al naar uit.”

Herygers Polderscross

Wout van Aert: 'Emotionele band met Kruibeke'

Wout van Aert snoeit in winterprogramma maar start wél in Polderscross / Brico Cross Kruibeke

Tekst: Guy Vermeiren
Foto: Photopress

Nee, Wout van Aert werkt géén volledig veldritseizoen af. Omdat de wereldkampioen cross na de winter als renner over het muurtje gaat kijken en voluit wil happen in de voorjaarsklassiekers op de weg. Maar wie de ‘eeuwige rivaal’ van Mathieu van der Poel in de Polderscross aan het werk wil zien hoeft zich geen zorgen te maken. Van Aert kómt naar Kruibeke. “Niet alleen omdat ik een emotionele band heb met de wedstrijd waarin ik mijn eerste zege als prof behaalde, maar ook met het oog op de toekomst. Want de omloop waarop in 2019 het Belgisch kampioenschap wordt georganiseerd verdient een extra inspectie.”

Het winterseizoen staat voor Wout van Aert in het teken van het maken van keuzes. Ruw geschetst verdeelt de Kempenaar zijn campagne als crosser in vier stukken. “Op bepaalde momenten zal ik voluit gaan als veldrijder. Maar die ‘blokken’ worden afgewisseld met periodes waarin ik nergens aan de start zal verschijnen. Dan neem ik tijd om in alle rust te werken aan mijn basisconditie.”
De Van Aert die in de Polderscross aan de start verschijnt is er eentje die het jasje van kandidaat-winnaar zal aantrekken. “Meerijden als toerist is niks voor mij. Overal waar ik een rugnummer zal opspelden wil ik in de running zijn voor winst. De Polderscross hoort thuis in dat rijtje. Onder meer omdat er deze keer een extra pigment bij komt kijken. Ik heb de gewoonte om elke omloop vooraf nauwkeurig te verkennen, maar de wetenschap dat er straks in Kruibeke een Belgisch kampioenschap wordt georganiseerd zal me ongetwijfeld aansporen om mijn ogen extra de kost te geven.”
Wout van Aert heeft een geslaagde campagne op de weg achter de rug. Na het Belgisch kampioenschap in Antwerpen laste de tweevoudige wereldkampioen veldrijden een pauze in. Nadien werd opgebouwd richting veldritseizoen, met in augustus passages in onder meer Dwars door het Hageland, de BinckBank Tour en de Schaal Sels. “Ik wilde echt goed zijn in die koersen, en dat conditiepeil probeer ik aan te houden tot ruwweg eind oktober, begin november. Het is volle bak crossen, in die periode. Zonder rem op. Pas nadien ga ik voor een poosje aan de kant.”
Kiezen is verliezen. Dus laat Wout van Aert de komende maanden behoorlijk wat (start-)geld liggen om in de vroege lente straks goed voor de dag te kunnen komen op de weg. “De wielrennerij is de laatste jaren behoorlijk veranderd”, klinkt het. “Dus mag je rustig stellen dat wat ik nu probeer te doen redelijk uniek is. Ik heb er al behoorlijk wat over gepraat met mijn trainer, de laatste maanden. Maar zowel Marc Lamberts als ik houden wel van een uitdaging op zijn tijd. Dus ben ik ontzettend benieuwd hoe dit experiment zal uitpakken.”
Het laat zich raden dat niet elke organisator van een veldrit opgezet is met het feit dat hij de wereldkampioen straks mogelijk niet aan de start krijgt. “Het is wat het is”, laat Van Aert weten. “Natuurlijk is het niet makkelijk om nee te zeggen, af en toe. Vooral omdat sommige mensen geen genoegen nemen met een weigering en maar blijven aandringen. Zo is de kans nagenoeg onbestaande dat ik straks hoog zal scoren in de drie klassementen. Maar ik moét het wel op deze manier aanpakken, anders lukt het niet. Het is de bedoeling dat ik op mijn best ben als de kampioenschappen op stapel staan. Al mag het niet zo zijn dat het na het WK qua conditie bergaf gaat. Nee, dat hoort het begin te worden van een piekperiode die nog een tweetal maanden langer aanhoudt. Eén ding staat nu al vast: de komende maanden worden een even lange als boeiende ontdekkingstocht.”

Low res Wout van Aert website

Mathieu van der Poel: 'Overal waar voor mijn geld geven'

Voor Mathieu van der Poel is elke cross waarin hij start even belangrijk

tekst: Guy Vermeiren
Foto: Photopress

De Polderscross is voorlopig onbetreden gebied voor Mathieu van der Poel. Al betekent dat niet dat de Nederlander geen ervaring heeft met ‘de mannen van Kruibeke’. Want wie won vorig jaar de Wereldbekerwedstrijd in het Duitse Zeven, een wedstrijd die op poten werd gezet door het team van de Polderscross? En wie was in februari de beste in de nieuwe veldrit van Hulst, een cross die door dezelfde ploeg uit de grond werd gestampt? Juist. Twee keer was ‘Poeleke’ de beste, met overschot. “Het was telkens prettig crossen, in Zeven en Hulst. Op parcoursen die mooi uitgebouwd waren. Ik neem dus aan dat het in Kruibeke niet anders zal zijn.”

De opdracht waarmee Mathieu van der Poel het seizoen aanvat is doodsimpel. “Ik wil goed zijn van september tot en met februari”, klinkt het resoluut. “Natuurlijk hoop ik dat ik op mijn best ben als de kampioenschappen er zitten aan te komen, maar het is echt niet zo dat ik probeer te pieken naar die periode. Het klinkt een beetje cliché, maar elke wedstrijd waarin ik aan de start verschijn is voor mij in wezen even belangrijk. Ik ga me echt niet zitten sparen met het oog op het wereldkampioenschap, ook al is dat straks op de Cauberg in Valkenburg, in eigen land. Want ook in de maanden die voorafgaan aan dat WK staan er ongelooflijk mooie wedstrijden op het programma. Daar haal ik de schouders echt niet voor op. Want stel dat ik probeer te pieken en ik rij lek in Valkenburg op een heel slecht moment… Dan sta ik op het einde van het seizoen met lege handen. En daar heb ik absoluut geen zin in.”

‘Eeuwige concurrent’ Wout van Aert mag zich alvast al schrap zetten. Want Mathieu van der Poel gelooft echt dat hij deze winter een constant niveau kan halen, maanden aan een stuk. “Dat komt omdat ik voor het eerst in jaren een echt probleemloze zomer achter de rug heb. Ik kon mijn voorbereidingsprogramma tot in de puntjes afwerken, werd niet ziek en kreeg niet te maken met blessures. Een enorme verademing was dat. Met een heel prettige vaststelling als gevolg. Mijn conditionele basis is zoveel breder dan de afgelopen jaren. En net die ‘fond’ heb je nodig om geen spectaculaire veranderingen in de conditiecurve te krijgen. Het is dus echt niet zo dat ik het seizoen ga indelen in ‘blokken’, of zo. Ik weet momenteel niet eens of ik het seizoen wel wil onderbreken om op stage te gaan. Nee, ik begin met volle ‘goesting’ aan dit veldritseizoen, en ik zie onderweg wel waar ik uitkom.”

Wereldkampioen Wout van Aert mag deze winter dan al een beetje op twee gedachten hinken omdat hij komende lente ook nog op de weg wil gaan koersen, niks of niemand houdt de focus van Mathieu van der Poel voorlopig weg van de cross. “Ik amuseer me voorlopig nog zo goed in het veldrijden dat ik nergens anders aan wil denken. Natuurlijk sluit ik niet uit dat ik het ooit nog een keertje op de weg wil proberen, maar voorlopig is dat absoluut niet aan de orde. Het enige wat me momenteel bezighoudt is waar geven voor mijn geld in het veldrijden. In de klassementen, in de ‘losse crossen’ en op de kampioenschappen: ik geef het beste van mezelf. Pas eind februari is het tijd om aan iets anders te denken. Eerder niet.”

Mathieu van der Poel Polderscross

 

Polderscross is geen tussendoortje!

Sanne Cant wil zichzelf altijd en overal een waardige wereldkampioene tonen.
Tekst: Guy Vermeiren | Foto: Photopress

Winnen. Zo vaak mogelijk. Het maakt niet eens uit waar. De Sanne Cant die aan de start van de Polderscross verschijnt is dus gemotiveerd tot in de toppen van haar tenen. “Kan ook moeilijk anders als je wereldkampioen bent. Ik heb mijn jeugddroom waargemaakt door deze trui te pakken in Luxemburg. Dus ben ik het dit shirt verschuldigd om altijd het beste van mezelf te geven.”

Dagwinst in Prosperpolder. Een hoofdrol en een vierde plaats op het Belgisch kampioenschap. En als kroon op het werk een selectie voor het Europees kampioenschap in Denemarken. Sanne Cant zette de voorbije maanden ook als wegrenster een gevoelige stap vooruit. “Dat is van secundair belang, in principe. Maar het is wel een prettige vaststelling, zeker omdat ik het gevoel heb dat ik die progressie ook kan doortrekken in het winterseizoen. Wordt er niet altijd gezegd dat je als atleet op je best komt als je ongeveer 28 jaar bent? Wel, die kaap nadert stilaan, en ik heb het gevoel dat die vlieger ook voor mij opgaat. Ik heb gewoon meer kracht gekregen, en die vaststelling laat me toe me de komende maanden aan een drukke agenda te wagen. Zo zou het best wel eens kunnen dat ik eind februari de kaap van 50 veldritten dicht zal benaderen.”


Net die solide conditionele basis zet Sanne Cant ertoe aan geen concrete doelen voorop te stellen voor de komende maanden. Pieken naar één bepaalde periode is er voor de wereldkampioene niet bij. “Ik probeer goed te zijn van september tot en met februari. Ik was nooit te vinden voor het viseren van één bepaalde periode. Veel te riskant, naar mijn smaak. Als je probeert op je best te zijn voor de kampioenschappen en je maakt bepaalde mooie wedstrijden ondergeschikt aan dat doel en stel dan dat je ziek wordt… Waar sta je dan? Met twee lege handen. Daar heb ik absoluut geen zin in.”

Eén ding staat voor Sanne Cant als een paal boven water: anoniem meerijden is voor de wereldkampioene voltooid verleden tijd. Dat elke prestatie straks met een vergrootglas zal bekeken worden beseft de Lilse best. Al maakt het haar absoluut niks uit. “Het kan twee kanten uit als je de regenboogtrui draagt. Allicht zijn er renners die in een gelijkaardig geval continu gebukt zullen gaan onder de stress, omdat iedereen nu plots méér van je gaat verwachten. Aan die steen zal ik mezelf straks niet stoten, wees gerust. Het werkwoord ‘genieten’ staat voor mij de komende maanden voorop. Ik merkte de voorbije tijd al dat de wetenschap dat ik wereldkampioene ben me zelfs op training prikkelt om dieper te gaan. Kijk, ik wilde mijn carrière niet afsluiten zonder dat ik ooit die mooie trui om de schouders kreeg. En nu is het eindelijk zover? Wat zou ik dat fantastische gevoel gaan verpesten door continu met lood in de schoenen te gaan rondlopen? Nee hoor. Niet met mij.”


Van Eeklo over Kruibeke tot de Sluitingsprijs van Oostmalle… Overal viseert Sanne Cant slechts één ding: de winst. “Kijk, ik weet perfect waar ik sta als renner. Ik ken mijn plaats in het peloton. Pak ik naast winst, dan ben ik ontgoocheld. Moeilijker maak ik het niet. Ook in Kruibeke kan je wat van me verwachten. Een mooie, goed georganiseerde cross. En dubbel interessant omdat er in de nabije toekomst een Belgisch kampioenschap wordt georganiseerd. Zoveel meer dus dan een doordeweeks tussendoortje.”

Sanne Cant Polderscross Kruibeke